Toen kwam Sam

Met zijn jongerenroman De gelukvinder maakte Edward van de Vendel vervoerende fictie van de waargebeurde geschiedenis van een Afghaanse asielzoeker. Ook Toen kwam Sam grijpt terug op een echt verhaal, een waar de schrijver zelf getuige van was tijdens een familiebezoek in Canada. Dit keer fictionaliseerde Van de Vendel de gebeurtenissen tot een innemend feel good- kinderboek. Over onvoorwaardelijke dierenliefde gaat het en welke proporties die in een kinderhoofd kan aannemen. Kix en zijn zusje Emilia willen de aanloophond het liefst de hele dag aaien, maar nooit onder druk – alleen als Sam zich zo’n beetje tegen hun uitgestoken hand aan parkeert, kan het grote kroelen beginnen. Natuurlijk wordt de vriendschap tussen kind en dier bedreigd, hier door Sams oorspronkelijke eigenaar, een labiele boerenzoon met een nors-plompe vader. In een nachtelijke strijd om het huisdier worden jachtgeweren gericht en vallen harde woorden. En natuurlijk zijn het niet de volwassenen, maar is het Kix die werkelijk snapt wat een hond behoeft. Het had Disney-zoet kunnen worden, maar Van de Vendel houdt de boel knap in balans. Met levensechte ouders die het soms ook even niet weten. Met een dapper jongetje dat toch gewoon in z’n broek plast. Met kraakheldere zinnen. Op de dynamische pentekeningen van Philip Hopman is Sam een lieve lobbes, iets aaibaars tussen hond en ijsbeer in.

Edward van de Vendel, Toen kwam Sam, Querido, 114 p., € 12,95, 8+

3,5 ster