Kunstboeken maken voor kinderen, het is een even populaire als hachelijke aangelegenheid. Vaak verzanden de goede bedoelingen van makers in educatieve projecten, waar kinderen met een boog omheen lopen.

Tien Amsterdamse schoolklassen oefenden vorige week voor het Annie M.G. Schmidt-meezingconcert, dat maandag wordt gelivestreamd vanuit Het Concertgebouw. 70.000 kinderen uit het hele land zingen straks met z’n allen Dikkertje Dap.

Al twintig jaar wachten lezers op het slot van Tonke Dragts tweeluik Zeeën van tijd. Decennialang werd ze geroemd als één van de grootste jeugdboekenschrijvers van haar tijd. In 2004 werd De brief voor de koning uitgeroepen tot het mooiste jeugdboek van de afgelopen vijftig jaar. Daarna werd het stil. Op zoek naar de schrijfster, die zich het liefst schuilhoudt in haar boeken.

Vanaf morgen draait nijntje de film in de bioscoop. Een stop motionanimatie voor de allerkleinsten met het licht een beetje aan en het geluid wat zachter. Een nieuw ijkpunt in de carrière van het beroemdste konijn ter wereld.

Denkbeeldige vriendjes hebben vaak geen oren. Gewoon, omdat hun mensenvrienden er niet aan dachten toen ze hen verzonnen. Dat Budo geen enkel lichaamsdeel mist, is te danken aan Max’ fantasie. Hoewel te veel fantasie ook verkeerd kan uitpakken: er zijn denkbeeldige vriendjes met ogen op wiebelende antennes, waardoor ze niet kunnen focussen. Budo niet. Max, acht jaar oud, bedacht hem vijf jaar geleden. Voor een denkbeeldig vriendje is hij er al ongelooflijk lang. Dat hangt samen met Max’ autisme; het liefst is hij alleen met Budo. Toch ligt het gevaar altijd op de loer: zodra Max hem vergeet of niet meer in hem gelooft, is het poef.

Lang was de jeugdliteratuur een behaaglijke plek, waar het tussen sympathieke personages prettig toeven was. Met de opmars van het rotkind lijkt die tijd voorbij.

Zwarte zwaan is niet alleen Gideon Samsons ambitieuste boek, het is ook zijn grimmigste. Drie kinderen vertellen ieder hun versie van een grap die steeds verder uit de hand loopt. Over barstjes in een eeuwige meisjesvriendschap, de dood en rotkind Rifka.

Ben Sombogaart verfilmde Jan Terlouws populairste jeugdboek Koning van Katoren. Een roadmovie die eigenlijk uit vijf losse filmpjes bestaat.

Het theater vormt niet vaak het decor van een kinderboek. Er zijn de regelmatig opduikende schoolmusicals in tienerromans met aanverwante romantische perikelen in de coulissen, maar voor jongere kinderen is het zoeken.

In een krimpende boekenmarkt staat poëzie onder druk. Kinderboekenuitgevers bedachten een oplossing: in kleur geïllustreerd en bijzonder vormgegeven verkopen gedichten vaak wél.

Het is niet vanwege het geld, verzekeren de meesten. Of wegens gebrek aan erkenning, ook zo’n vaak gehoorde veronderstelling – met die erkenning zit het bij iedereen wel goed. Het was ook geen stiekeme wens toen ze lang geleden hun eerste zin fictie op papier zetten, en die zin geen publiek van volwassenen maar van kinderen bleek aan te spreken.

Superguppie-duo Edward van de Vendel en Fleur van der Weel maakten het prentenboek voor de Kinderboekenweek, Hallo. Van der Weel vond er een nieuwe illustratietechniek voor uit. ‘Potlood en penseel zijn niets voor mij, dat wordt heel tuttig.’

De educatieve methode Argus Clou benadert lesmateriaal vanuit fictie. Het lijkt een nieuwe succesformule om kennis bij kinderen te brengen.

In Een weeffout in onze sterren bezoeken twee ernstig zieke Amerikaanse tieners Amsterdam. John Green schreef er een deel van het boek als writer in residence. ‘Ik was zelfs op Texel – freaking awesome! Nederland is mijn favoriete land. (Niet aan de Duitsers vertellen, ze verkopen meer boeken.)’

Gisterenavond kreeg Guus Kuijer in Stockholm de Astrid Lindgren Memorial Award uitgereikt door de Zweedse kroonprinses Victoria. In zijn dankwoord roemde Kuijer het land dat als enige bewijst het belang van goede boeken voor kinderen te begrijpen.