Voca People

Verstopt in een onopvallend straatje in Montparnasse ligt Bobino. Lange tijd gold het muziektheater als een van de populairste uitgangsgelegenheden van Parijs. Iedereen die iets te betekenen had in de Franse muziekscene trad er op: Josephine Baker, Jacques Brel, Yves Montand, Edith Piaf... Op een donderdagavond in januari is het er net zo druk als het in die hoogtijdagen geweest moet zijn. Maar de artiesten die het theater al een half jaar bezetten met acht voorstellingen per week hebben geen Franse roots. Sterker nog: ze komen niet van onze planeet. Voca People, zoals de acht volledig in het wit geklede figuren zich noemen en die uiterlijk The Blue Man Group in herinnering roepen, zijn afkomstig van Planet Voca. Dat vertellen ze niet alleen het uitbundige publiek dat die avond hun muziekshow bezoekt, ze houden het ook vol tegen de journalisten die voor aanvang een blik achter de schermen wordt vergund. ‘We are from planet Voca,’ beweren acht uitgestreken, witgeschminkte gezichten. Een liedje, een zwaai en weg zijn ze weer – de Hollandse journaille verbluft achterlatend.

Nooit zonder make-up voor de pers verschijnen, luidt een van de strikte regels die de Voca’s door hun producent is opgelegd. En: nooit de pers te woord staan. Zingen: oké, praten: nee. Het hoort allemaal bij het uitgekiende marketingplan dat aan de show ten grondslag ligt. Dus antwoordt de Israëlische Lior Kalfo, creatief brein achter Voca People, op de vraag waar het idee van de vocale muziekgroep vandaan komt dat er op een dag een zilverwit ruimteschip crashte in de buurt van zijn kantoor. Dat er acht spierwitte aliens uit kropen die met hun stemmen muziekinstrumenten imiteerden. Dat ze duidelijk maakten dat de energie van hun spaceshuttle alleen geladen kon worden met nieuwe muziek. En dat Kalfo en zijn partner Shai Fishman vervolgens een handje hebben geholpen een show op te zetten om die muzikale energie te genereren.

Met die show ging het hard – dat is geen verzinsel. Nog voor de voorstelling voltooid was, leidde een filmpje op You Tube tot zeven miljoen hits. A capella kon dus ook komisch zijn, zelfs cool, waren de verraste reacties. Kalfo: “De rest is historie. Of beter gezegd: hysterie.” De uitnodigingen van festivals en theaters stroomden binnen. Sindsdien reist de a capella-formatie de wereld over. Van Singapore tot Portugal, van Mexico tot Frankrijk. In de woorden van Kalfo: “We hebben het punt bereikt dat er drie intergalactische ruimteschepen door de Melkweg toeren: één in New York, één in Frankrijk en een derde dat binnenkort Amsterdam aandoet.” Het geheim van Voca People is de combinatie van zang met beat box, een techniek waarbij het geluid van drums, gitaar en andere instrumenten wordt geïmiteerd zonder dat er een orkest aan te pas komt. En alles gebeurt live: geen geluidseffecten, geen gebruik van technologie. Op die manier zetten drie zangeressen (alt, mezzosopraan, sopraan), drie zangers (bas, bariton, tenor) en twee beat box-artiesten een komische variétéshow neer die jong en oud in beweging brengt. Dat blijkt ook op die januariavond in Parijs. Een publiek van jonge, hippe Fransen laat zich gewillig bepotelen door de artiesten die zich tussen de toeschouwers begeven en een enkeling op het podium noden. Wie niet van interactie houdt, kan maar beter op het balkon gaan zitten. De Fransen hebben er geen moeite mee. Lachend lenen ze hun hoofd als drumstel, gewillig laten ze zich de coulissen inslepen voor een reeks suggestieve handelingen waar veel ah’s en oh’s aan te pas komen. Humor en muziek, daarmee kunnen grenzen worden geslecht, zegt Kalfo, die zelf een achtergrond heeft als acteur en comedian en verantwoordelijk is voor het komisch plotlijntje dat door de show heen loopt. “Het is niet zomaar een concert wat we de mensen bieden, de humoristische situaties maken een belangrijk deel uit van de show. Maar misschien nog wel belangrijker: het is een onschuldige egoloze voorstelling. Het gaat niet om individuele sterren. Alle artiesten zien er hetzelfde uit. Het is de muziek die de brug slaat tussen mens en alien. Daarmee is de show geschikt voor alle leeftijden, voor ieder taalgebied, voor elke planeet.” De arrangementen zijn van Shai Fishman. Kalfo: “We wilden geen standaard a capella-geluid. De Voca’s moesten hun eigen muzikale taal spreken, accenten en geluiden zijn heel precies gekozen. Gelukkig is Shai als hoofdcomponist van de NASA zeer bekwaam in het leggen van muzikale connecties met buitenaardse wezens…” Het zijn voornamelijk medleys, die gedurende de anderhalf uur durende voorstelling klinken en het publiek in een extatische stemming brengen. Samen omvatten ze meer dan zeventig populaire hits en melodieën: The Sound of Music, Michael Jackson, de Beatles, Queen, Beethoven, Mozart, opera classics, filmsoundtracks. Het collectieve muziekgeheugen wordt er feilloos mee aangesproken. Van tijd tot tijd wordt het repertoire ge-update, voor ieder land dat wordt aangedaan, wordt nieuw materiaal geproduceerd. In Parijs klonk een compilatie van Franse nummers (Champs Elysees, Non je ne regrette rien, Voyage, voyage), voor Spanje werd een ‘Spanish fiesta’ samengesteld. Benieuwd waar de Voca’s volgende week in het DeLaMar Theater mee komen. Nederlands zingende aliens, dat zou pas echt een primeur zijn.

Life is music, Voca People. 20-22/3 DeLaMar.