Wiplala weer

Dankzij het vrolijke spel van meneer Blom (Onno Roozen) en zijn kinderen Johannes (Joost Claes) en Nella Della (Eva Knibbe) denk je werkelijk een ventje te ontwaren achter het raampje van het opstijgende helikoptertje. En als de deur van het minihuisje met een klap dichtslaat, is dat omdat Wiplala flink de pest in heeft.

Het toverende kaboutertje (tinkelen, zegt Wiplala) zet de boel op stelten door mensen in honden en tomaten in pruimen te veranderen zonder te weten hoe hij ze weer terugtovert. Wat hij zegt blijkt alleen – met dank aan de gewiekste tekstbewerking van Heleen Verburg – uit de reacties van de acteurs. Die zetten met z’n zevenen een indrukwekkende stoet personages neer en transformeren moeiteloos in een hond of een lijster. Uitgedost in grafische kostuums met uitbundige patronen bewegen ze zich door het draaidecor van Sacha Zwiers dat nu eens de keuken van de familie Blom voorstelt, dan weer een laantje met hoge bomen.

Corvers blijft qua sfeer dicht bij het boek uit 1962; haar regie ademt een gezellig soort kneuterigheid. De bruine bonen komen met gebakken spekjes en de directeur van de fabriek heeft een bureau vol draaitelefoons. Verburgs tekst sluit daar mooi bij aan. In haar bewerking heet een grasveld een gazon en zegt meneer Blom tegen zijn baas: ‘U bent thans een hond.’ Speelsheid en humor voeren de boventoon in deze feelgood-musical, die soms aangenaam tegen de slapstick aanschuurt. De poppy composities van Gábor Tarján, live vertolkt door een vijfkoppig orkest, maken het af. Ze bezorgen het verhaal een lekker vaartje, dat voor iedereen bij te benen is, ook voor de jongste bezoekers.

Wiplala weer, Het Filiaal, 4+. Gezien 24/1 in Utrecht, 24/2 Schouwburg Amstelveen, 21 en 25/4 Stadsschouwburg Amsterdam.