Vogel

Op de dag van haar laatste schoolexamen pakt ze haar tas en vertrekt naar Leiden voor een studie filosofie, voor een ander leven dan ze leidde met haar gescheiden moeder en haar zusje op de oude boerderij: een leven met gewelde tarwe en pastinaken. Een leven zonder televisie en vriendinnen, met oude kleren van de buurmeisjes en geesten die haar moeder gunstig trachtte te stemmen. In Leiden vindt ze een huis, een baantje en een andere naam. Als Elke probeert ze richting te geven aan haar bestaan.

Enne Koens, schrijfster van theaterteksten en tot nu toe één roman, schreef met Vogel een coming of age-verhaal over een meisje dat zoekt naar de zin van het leven en stuurloos dreigt te raken als die zin er niet blijkt te zijn. Het boek opent als een jongerenroman: een tiener verhuist van het platteland naar de stad en ontdekt drank, mannen en de waarde van vriendschap. Vanaf het moment dat de hoofdpersoon terugblikt op haar jeugdjaren krijgt het verhaal een volwassener karakter – de toon wordt afstandelijker, de toch al niet uitbundige taal geserreerd. Niet vaak kent een Nederlands Young Adult-debuut zulk technisch vakmanschap, zo’n beheerste stijl. Toch verliest het boek gaandeweg aan kracht. Misschien is het de terloopsheid van de beschrijvingen die na honderd bladzijdes gaat tegenstaan. Misschien Berres inertie of gebrek aan daadkracht; je zou willen dat ze eens ergens écht op reageerde. Berre wil het volle leven leven, maar daarvoor moet je de controle durven loslaten. De schrijfster had de teugels wel wat verder mogen laten vieren. Meer uitspattingen hadden het verhaal goed gedaan.

Enne Koens, Vogel, Pimento, 222 p., € 16,95, 15+

3,5 ster