Hij leurde langs 27 uitgevers voor er eentje ja zei. Vervolgens schreef hij 46 kinderboeken waarvan meer dan tweehonderd miljoen exemplaren werden verkocht. En passant brak hij alle records in de New York Times-bestsellerlijst – voor volwassenen.

Engelse young adult-schrijvers hebben beduidend minder moeite hun personages te vermoorden dan Nederlandse. De sinistere puberverhalen van Kevin Brooks behoren in dat opzicht tot de gewelddadigste én de beste in het genre.

Nog voor het Young Adult-genre in Nederland explodeerde en iedere uitgeverij z’n eigen jongerenlijn begon, was er de Engelse Jenny Valentine, auteur van weldadig goed geschreven plot-driven jeugdromans.

Ted van Lieshout flikt het weer: na het beeldsonnet verzon hij opnieuw een nieuw genre.

Hoe is het om geboren te worden in het tijdperk van ebooks, Ipads en prentenboekenapps? Weten de baby’s van nu straks nog wat een boek is?

Een zus in een urn op de schoorsteenmantel, dat is voor niemand leuk. Moeder zoekt troost bij haar praatgroepheld, vader zet het op een zuipen en zus Jas stopt met eten.

Justines opa is een estheticus maar niet als hij zijn kleindochter hard op de mond kust om haar te laten zien hoe dat nu gaat, met jongens.

Met zijn tweede kinderboek Ziek greep Gideon Samson dit najaar naast de Gouden Griffel. Dat laat onverlet dat de vijfentwintigjarige schrijver nog altijd de jongste Zilveren Griffel-winnaar ooit is.

Alle vissen vonden olifant is goed nieuws om verschillende redenen: neem alleen al die intrigerend maffe titel, of het magnifieke koloriet van de dierenillustraties van Martijn van der Linden (nieuw hoogtepunt in zijn oeuvre!), die soms dwars door de tekst heen lopen.

Het is een veel gestelde vraag aan Grote Smurf, maar ook de titel van een prentenboek: Is het nog ver?.

Met zijn zwierige pentekeningen en typische Britse humor bracht Quentin Blake eind jaren tachtig een hele school aan Nederlandse illustratoren op gang.

Marjet Huiberts is hard op weg een autoriteit in de Nederlandse prentenboekenwereld te worden.

De net overleden Boze heks-schrijfster Hanna Kraan vond in haar bossige tuin in ’t Gooi inspiratie voor een reeks voorleesverhalen, waarvan onlangs het derde deel verscheen.

The Nursery Alice is Lewis Carroll’s eigen bewerking van zijn klassieker. Het is een mislukte adaptatie waarin de schrijver nadrukkelijk op de hurken gaat zitten en de lezer direct aanspreekt in irritante tussenzinnetjes (‘Wel? Ben je weer goedgemutst?’).

Met De schepping herschiepen Bart Moeyaert en Wolf Erlbruch in 2003 hun eigen wondermooie versie van het scheppingsverhaal.