Aap en Beer

Aap en Beer gaat over letters en woorden. Mocht dat schools klinken dan is dat een vergissing. Niet vaak werd het alfabet zo onconventioneel benaderd als door de jonge theatermakers Job Raaijmakers en René Geerlings. Humor is hun second name, bleek al uit de ontregelende kindervoorstelling Hoera een zoon. In Aap en Beer ligt de slapstick er opnieuw duimendik bovenop met een vet aangezette geluidsband, omvallende deuren waar personages plat als een dubbeltje onder vandaan komen en een auto (met de O van ‘oto’) die met gierende banden over de toneelvloer scheurt. Het tweetal houdt de kluchtige komedie knap in balans met filosofische gesprekjes (‘Als ik ik ben kun jij niet ook ik zijn’), woordgrapjes (‘we staan voor aap, beer’) en gegoochel met letters (‘is het juiste antwoord a. B, b. H of c. D’). Met vliegenierspet en bontmuts diep over de oren gaan Aap en Beer op zoek naar X, waar weleens een schat zou kunnen liggen. Dit wat onbestemde doel vormt het uitgangspunt van een grillige reis, verbeeld met een reeks snel gemonteerde scènes waarin steeds andere letters opduiken. Met mooi getimede licht- en geluidseffecten wordt de mallotigheid van alles nog eens onderstreept. Het teaserfilmpje op youtube geeft een aardige indruk van de originele theatertaal van Raaijmakers en Geerlings, die eerder werden genomineerd voor de VSCD Mimeprijs, maar echt tot z’n recht komt hun vrolijke inventiviteit pas in de duisternis van de theaterzaal.

Aap en Beer, 5+. Regie Martin Hofstra. Gezien 17/10 De Krakeling. Daar nog te zien 27-29/12. 23/10 Amstelveen, 27/11 Theater van ’t Woord.

**** (4 sterren)