Hart

Het openluchttheaterspektakel Hart van Vis à Vis is gesitueerd bij Almere Strand. Het op het oog wanordelijke decor – een onorthodoxe mix van zandbak en puinhoop, afgescheiden met een vangrail – blijkt vol luiken en doorgangen te zitten en komt op spectaculaire manier in beweging. Een verhaal is er ook, maar dat is ondergeschikt: bij Vis à Vis gaat het om de technische en visuele hoogstandjes en dat zijn er in Hart een heleboel. Lopende banden ratelen, vuilnisbakken komen knarsend tot leven en onduidelijke apparaten spuwen water en vuur.

Het zit allemaal razend knap in elkaar en dankzij de vloeiende regie van Ivar van Urk tuimelt het publiek van het ene spetter- in het volgende verplettermoment. Toch kan al dat visuele vernuft niet verbloemen dat het verhaal erg dun is, het spel nogal zwak. Aan deze rafelrand van de maatschappij wordt gevochten om een Oostblokbruid en tracht haar asiel zoekende familie voet aan de grond te krijgen in een wereld die ook mensen tot overbodige rommel reduceert. Maar de personages blijven typetjes, hun teksten opeenstapelingen van clichés. In wat nu eens neigt naar slapstick, dan weer overhelt naar deurenklucht wordt vet en fysiek gespeeld, maar raken doet het niet. Een ernstig bedoeld verhaal over de tragische dood van een vader is zelfs behoorlijk larmoyant.

Gelukkig is er dan weer de setting die afleidt: een wonderlijke waterwereld, waar met weinig middelen een sfeer van huiselijkheid wordt gecreëerd. Van dit soort fraaie beelden moet Hart het hebben. En dan moet de sensationele eindscène nog komen.

Hart, Vis à Vis. Regie Ivar van Urk. Gezien 2/6, Locatietheater aan Almere Strand. Daar nog te zien t/m 15/7.

*** (3 sterren)